Behrouz Boochani (1983) schreef Alleen de bergen zijn mijn vrienden op een telefoon die de gevangenis in werd gesmokkeld. In 2013 nam Australië een wet aan die bepaalde dat bootvluchtelingen buiten het land worden opgesloten. Zo belandde de Iraans-Koerdische dichter en journalist in de ‘Australische goelag’ op Manus. Samen met honderden andere vluchtelingen verbleef hij tot dit jaar op het eiland dat deel uitmaakt van Papoea-Nieuw-Guinea.

Tijdens zijn verblijf schreef Boochani meerdere artikelen over de situatie op het eiland en hij maakte, ook in het geheim op een telefoon, beelden die gebruikt werden voor de documentaire Chauka please tell us the time. Alleen de bergen zijn mijn vrienden verscheen in 2018 in Engelse vertaling en won in Australië meerdere grote prijzen. Boochani kon deze prijzen voor zijn poëtische en snoeiharde ooggetuigenverslag niet zelf in ontvangst nemen. Nog steeds in afwachting van een oplossing verblijft hij sinds september in Port Moresby op het vaste land van Papoea-Nieuw-Guinea.

‘Behrouz Boochani is er onder gruwelijke omstandigheden in geslaagd een verslag te schrijven dat zijn gevangenbewaarders ongetwijfeld zal doen huiveren.’ – J.M. Coetzee

Toch neemt Boochani deel aan Het Grote Gebeuren. Via skype zal hij geïnterviewd worden door journalist en schrijver Minka Nijhuis. Een paar dagen voor het festival verschijnt de Nederlandse vertaling van Alleen de bergen zijn mijn vrienden.

Na afloop van het interview zal Nijhuis met Patrick van Berlo en Sarwar Joanroy in gesprek gaan over het boek. Van Berlo promoveert aan de Universiteit van Leiden op de rol van mensenrechten in uitbestede gevangenissen en immigratiedetentiecentra. Joanroy ontvluchtte Iraaks Koerdistan en woont sinds 1989 in Nederland. Hij is werkzaam als psychiater en publiceerde over zijn verleden de roman Yaad, het meisje zonder geschiedenis (2015).

Behrouz Boochani: schrijver in gevangenschap

Geplaatst: ma, 14 oktober 2019
Forum Hereplein, zaal 4

za, 9 november 2019, 23.30 t/m 
zo, 10 november 2019, 00.30