Het is heel moeilijk om te werken met kinderen die van dichten houden zonder dan ook direct van die kinderen te gaan houden. Er is iets aan kinderpoëzie wat zo oprecht, onbedorven, verrassend en vertederend is dat waarschijnlijk niemand het kan weerstaan. En afgelopen vrijdag weerstonden maar liefst 97 mensen die kinderpoëzie niet.

In het Cultureel Centrum Zuidhorn staan de 11 finalisten van de Kinderdichterverkiezing al ’s middags naast elkaar op het podium. Eén ruimte verderop staan hun grote voorbeelden: de stadsdichters van Groningen on tour, maar deze jonge dichters staan nog helemaal aan het begin van hun carrière. Dichter Tjitse Hofman laat ze zien hoe ze het grote podium kunnen bespelen. Eerst de tijd nemen om je microfoon bij te stellen. Langzaam spreken. Het publiek aankijken. Na drie keer oefenen lijken sommige kinderen al bijna professionele dichters. Bij anderen gaat het nog niet helemaal vlekkeloos. Harmen (11) bekent bijvoorbeeld dat hij helemaal geen kinderdichter wil worden. Sara (10) geeft hem het advies dat hij dan maar niet zijn allerbeste best moet doen. Dat gaat natuurlijk niet op: iedereen wil ’s avonds zijn beste beentje voorzetten. Ik laat Harmen weten dat de jury natuurlijk nooit iemand zal kiezen die geen kinderdichter wil worden, dus dat hij het er dan maar beter eerlijk bij kan vertellen. En dan alsnog de zaal voor zich moet winnen.

IMG_2051En dat doet Harmen ’s avonds zeker, als presentatrice Rosa Timmer hem vraagt of het klopt dat hij niet aast op de titel. “Maar wat nou” – daar komen de gewetensvragen – “als je het fantastisch doet en de jury wil je toch heel graag laten winnen… zou je dat niet een klein beetje leuk vinden?” Toch wel, zegt Harmen, met de lachers op zijn hand. De jury heeft van tevoren al aangegeven waar ze naar zullen gaan kijken: dichter Remco Ekkers, de voorzitter, let op goede performance en originaliteit, Anneke Attema van de bibliotheek wil graag de finalisten met echt plezier zien voordragen, en wethouder Henk Bakker hoopt enthousiasme in de kandidaten te zien. Harmens performance getuigt er zeker van. Maar ook Bree (10) doet het fantastisch, en Sara, en zo kan ik er nog wel een boel opnoemen: Floris, en Mel en Julian. Joyce (11) overwint haar angst zichtbaar op het podium en zet een voordracht neer om trots op te zijn. Het is ook doodeng natuurlijk, met de wethouder op nog geen twee meter afstand, al lacht hij nog zo vriendelijk.

Er komen wel de prachtigste zinnen voorbij. Een paar voorbeelden:
“Ik was bang, zo bang als een vliegend tapijt met hoogtevrees” – Floris
“Als de winter in mij waait, dan waan ik mij naar buiten” – Sara
“Ik slaap op een spijkerbed met een opblaasbaar T-shirt aan” – Harmen
“Hoe is het leven van een vis / … / zijn ze vrienden van elkaar / kijken ze tv / hebben ze een voice of vis / en doet iemand ook mee?” – Julian
“Ik ben een blauwe Wombat, zo blauw als de plek waar de lucht en het water elkaar kruisen” – Stan
“Het water omringt mij / grijs, zo grijs als beton / Grijs omringt mij / het klotst / het klotst de hele tijd / Ik hoor iemand springen” – Renske

Het liefst zou ik u alles laten lezen, maar misschien moet u zelf eens zo’n Kinderdichterverkiezing bij u in de buurt bijwonen. (Tip: op donderdag 2 februari wordt de Kinderdichter van Grootegast verkozen!)

IMG_2085Ondanks zulke indringende poëzie is de spanning deze avond toch om te snijden, zelfs met de vriendelijke jury en charmante grapjes van Rosa. Bij het optreden van singer-songwriter Sam Broer, die liedjes zingt over Steven Hawking en over onbekende, maar evengoed belangrijke mensen, draaien de kinderen zenuwachtig op hun stoel, drinken cola (waar ze absoluut niet nog veel drukker van worden), beginnen haast te giechelen. Hoe hard sommigen ook beweren dat ze de titel niet willen, op zo’n podium staan is toch maar bijzonder. Ondertussen bijten zij die de titel wél begeren ondertussen op hun nagels, evalueren hun performance: “Ik denk dat ik het eigenlijk ook niet veel beter had kunnen doen”; “Ik was veel te zenuwachtig!”; “Jij deed het echt heel goed!”.

 

 

Gelukkig duurt het juryberaad niet te lang en zijn we daarna ook aangekomen bij het enige treurige moment van de avond: afscheid van huidig Kinderdichter Tom Withaar (12), die het hele jaar de prachtigste gedichten schreef en met zijn gedichten al op festivals als WinterWelVaart stond. Het is wel duidelijk dat het Poëziepaleis, dat de Kinderdichters verkiest en begeleidt, Tom enorm zal gaan missen. En anders de gemeente Zuidhorn wel.

Het is niet anders, Kinderdichter ben je maar voor een jaar… En de jury is klaar om de kinderdichter Zuidhorn van 2017 aan te kondigen. Remco Ekkers geeft alle deelnemers kort feedback op hun gedicht, prijst hun originaliteit. Maar er kan er natuurlijk maar één de winnaar zijn, en dat is Bree Kroeze uit groep 7 van OBS De Borgh. Met haar voordracht die tegelijk kalm en spannend was maakte ze grote indruk op de jury, terwijl haar gedichten juist beschouwend waren over toen en nu, alleen en samen, en drukte en rust.

Bree mag met haar winnende gedicht ‘Alleen’ op bezoek bij burgemeester Swart. Daarnaast schrijft ze dit jaar iedere drie maanden een gedicht en zal ze verschillende optredens doen. Dat komt haar goed uit, want ze had bij het insturen al op haar gedichten gezet “ik vind dichten leuk en ik doe het ook vaak thuis!”. Zo zien we ze graag. Succes Bree!

Verslag Esmé van den Boom.
Foto: Edwin Bakker

Verslag: Bree Kroeze nieuwe kinderdichter Zuidhorn

Geplaatst: di, 31 januari 2017