Tijdens de Poëzieweek organiseert GRID Grafisch Museum viermaal Poëzie en Beeld. Hierbij laat Werkmankenner Steven Meijer zich ter plekke inspireren door een gedicht. Het publiek kan toekijken terwijl Meijer met rollers, inkt en sjablonen een druksel maakt tijdens  de voordracht van voordrachtkunstenaar Lilian Schrijvers. Ondertussen zal muzikante Luca Herber de handpan bespelen. We spraken met Lilian Schrijvers over dit project.

Hoe kwam deze samenwerking tot stand? “Ik werk al langer samen met het GRID Grafisch Museum en geef al vijf jaar workshops bij het museum. Anne de Haan, één van de museummedewerkers, is een oud-collega van de vrijeschool en heeft me er ooit bij gevraagd. Ik draag dan werk voor en daarbij wordt dan een druksel gemaakt. Het begon ooit met de Chassidische legenden. De kunstenaar Werkman maakte tussen 1942 en 1943 druksels bij deze Joodse legenden en dat werden zijn beroemdste werken.”

Het thema van de poëzieweek is De toekomst is nu, aan welke gedichten moet u dan denken? “Er zijn zoveel gedichten die je nog niet kent. In die zin is je kennis natuurlijk een beetje beperkt aangezien je alleen maar kan denken aan het werk dat je al kent. Bij het zoeken naar een geschikt gedicht zag ik wel veel werk dat benadrukt dat het leven nu plaatsvindt en dat je in het nu leeft. De Poolse dichteres en Nobelprijswinnaar Wislawa Szymborska heeft bijvoorbeeld een gedicht geschreven waarin ze stelt dat elk kind de wereld cadeau krijgt op zijn of haar geboortedag.” 

U koos voor een gedicht van de Palestijnse dichteres Fatena Al-Ghorra, waarom dit gedicht? “Vorig jaar toonde het museum de expositie over ‘De Bosatlas, de kunst van het weglaten.’ Voor de workshops zochten we toen naar gedichten van dichteressen van over de hele wereld. Ik kwam toen Al-Ghorra’s bundel Neem dit lichaam tegen. In het lange gedicht Wat de verteller zei wordt iemand opgeroepen om op pad te gaan en is de weg open voor alle mogelijkheden.”  

De activiteit duurt een uur. Hoe gaat dat met de voordracht? “Het kan wellicht iets korter zijn, maar een uur is het maximum. Voor Steven Meijer is het wel fijn als het gedicht meerdere keren wordt voorgedragen aangezien hij de tijd nodig heeft op het druksel te maken. We doen geen generale repetitie en zullen samen ontdekken hoe het uitpakt.”  

Luca Herber en Steven Meijer hebben als muzikant en drukker wel meer ruimte om te improviseren dan u, of zie ik dat verkeerd? “Ik hou me natuurlijk aan de tekst, maar aangezien ik die meerdere keren voordraag kan ik daar wel variatie in aanbrengen. Ik kan voor Steven Meijer een strofe tweemaal achterelkaar voordragen en er is natuurlijk ook een groot verschil tussen een bedachtzame en een theatrale voordracht.”

Maakt het drukken niet een bepaald geluid dat invloed heeft op de performance? “De Werkmanteckniek bestaat vooral uit werken met rollers, inkt en sjablonen, iedereen kan dus rustig meekijken. Als een druksel in de smaak valt kunnen we wellicht meerdere exemplaren laten drukken.”  

Wat gaan jullie doen met de gemaakte druksels? Dat is ook een experiment. Het kan zelfs dat Steven nieuw papier pakt omdat de eerste versie niet naar zijn wens is. We kunnen natuurlijk beslissen om een druksel op te hangen. Kleine druksels aan het publiek geven kan ook, maar het belangrijkste is dat wij er zelf achter staan.

Poëzie en Beeld vindt plaats op vrijdag 31 januari en op woensdag 5 februari. Beide dagen kan het publiek tussen 13.30 – 14.30 en 15.00 – 16.00 meekijken in het GRID Grafisch Museum aan de Sint Jansstraat 2 te Groningen. De entree bedraagt 5,- en opgave is niet nodig.

Foto’s Poëziemarathon 2017: Henk Veenstra

Poëzie en Beeld bij GRID Grafisch Museum

Geplaatst: wo, 29 januari 2020