“Toen ik aan deze baan bij het NNO begon kreeg ik allerlei boeken cadeau en veel romans waarin muziek een rol speelt. ‘Verwante geesten’ van Vikram Seth kreeg ik maar liefst twee keer, terwijl ik het zelf al in een Engelstalige uitgave had. Het is een prachtige psychologische roman over de onderlinge relaties van musici in een strijkkwartet, beschreven vanuit de tweede violist. Ik vind het spannend om te zien hoe de eigen persoonlijkheid van musici samenhangt met hun rol in het kwartet. Hoe vier individuen, ondanks veel onderlinge spanningen, elkaar toch weten te vinden in het geheel. Maar hoe mooi ik het ook vind, toch kies ik voor ’In het huis van de dichter’ van Jan Brokken, omdat het mij persoonlijk erg inspireerde. Het is een briljant boek.

Jan Brokken schreef een persoonlijke biografie van de Russische pianist Youri Egorov, vanuit hun vriendschap. Brokken en zijn vrouw waren bevriend met Egorov en zijn partner. Hij volgt Egorov, vooral bij zijn premières. Dat zorgt voor bloedstollende passages. De minutieuze voorbereiding van de pianist: is de vleugel wel goed? Daar kan hij enorme scènes van maken. Brokken komt heel dicht op de huid van de musicus, terwijl hij zelf geen professioneel musicus is. Dat vind ik knap. Hij weet van binnenuit het leven van zo’n solist te beschrijven. De angsten om het podium op te gaan. Het manische bezig zijn met een stuk tot aan het ongrijpbare moment dat hij er echt klaar voor is. De eenzaamheid en de druk. Brokken beschrijft het bizarre leven van zo’n solist; hoe hij tijdenlang op z’n eentje bezig is en dan weer vol in de schijnwerpers staat en alle verantwoordelijkheid op zijn schouders heeft liggen. Die extreme afwisseling boeit me.”


Ingeborg Walinga (foto: Jan Buwalda)

“Egorov was een vluchteling uit de Sovjet-Unie, die moest vluchten vanwege zijn homoseksualiteit. Op 22-jarige leeftijd vertrok hij naar Amsterdam en maakte een rigoureuze breuk met zijn verleden. Alleen met zijn moeder had hij nog veel contact en voerde hij soms smartelijke gesprekken. Het boek geeft bovendien een mooi tijdsbeeld van Amsterdam in de jaren tachtig van de vorige eeuw, het leven in en rond het Concertgebouw en de aidsepidemie waarvan ook Egorov het slachtoffer wordt. Ik kende Jan Brokken al van zijn Afrikaanse boeken – ‘Zaza en de president’, ‘De moordenaar van Ouagadougou’ en ‘De regenvogel’. Ik reisde veel in West-Afrika en dan zoek je literatuur als ingang. Toen viel me al op hoe enorm betrokken hij is bij zijn onderwerpen, vanuit een soort participerende journalistiek. Diezelfde herkenning heb ik nu vanuit mijn huidige werk met dit boek. Ik herken de toewijding van muzikanten en het leven voor de muziek. De waakzaamheid over hun instrument, waar niets mee mag gebeuren. Het kluizenaarsachtige van steeds weer oefenen en heel diep in de materie duiken. Die internationale solisten leven vanuit hun koffer. Even worden ze enorm gevierd en zijn ze de ster. Na afloop zitten ze bezweet in de kleedkamer en is het weer voorbij. En de volgende dag reizen ze weer verder.

Ik heb altijd heel veel gelezen. Op de middelbare school in het Duits, Frans en Engels en tijdens mijn studie kunstgeschiedenis. Het was een feministische tijd, waarin ik op zoek ging naar andere schrijvers dan de bekende Reve, Hermans en Mulisch. Ik las Anna Blaman, Andreas Burnier, Renate Dorrestein, die ik overigens minder goed vond, Ingeborg Bachman, Doris Lessing en de filmscripts van Margarethe von Trotta. Ik verslond recensies in kranten en tijdschriften en kwam vaak bij Athena’s Boekhandel. Nu is dat heel anders. Ik lees nu vooral nog veel tijdens mijn vakanties; tja, het is wel erg om dat te moeten toegeven…”

Ingeborg Walinga, directeur van het Noord Nederlands Orkest, geeft het stokje door aan Heleen van Balen, directeur van het Instituut voor Financiële Zorgverlening: “Heleen is een leuke dame uit een andere dan de culturele hoek. Ze leest graag, is een van de oprichters van het literair dispuut Flanor en heeft een leesclub. Ik ben benieuwd naar haar keuze.”

Interview: Guus Termeer

Ingeborg Walinga: Jan Brokken ‘In het huis van de dichter’ (2008)

Geplaatst: zo, 8 september 2013