In juni nemen de bewoners van de Groninger wijk Beijum de stadsschouwburg over. De Wijk de Wereld vindt dan voor de derde keer plaats. Elk jaar staat een andere stadswijk centraal en maken de bewoners een voorstelling met dans, muziek, toneel en alles daartussenin. Sinds vorig jaar wordt er ook een Wijkdichter benoemd. Charlotte Beerda mocht de voorstelling openen en kreeg in oktober de vraag of ze wijkdichter van de Korrewegwijk wilde worden. In aanloop naar de verkiezing van de Wijkdichter van Beijum kijken we met haar terug.

De Wijk De Wereld

Via een flyer hoorde Beerda voor het eerst over De Wijk De Wereld, maar toen reageerde ze niet. “Ik was wel meteen enthousiast en als kunstliefhebber gaat bij het woord ‘stadsschouwburg’ alles aan. Als moeder van jonge kinderen had ik behoefte aan contact met buurtbewoners en de meeste van mijn studievrienden waren inmiddels verhuisd. Ik had al een tijd gezondheidsklachten en wist niet of ik de energie had. Op die flyer heb ik dus niet gereageerd, maar in februari 2019 zocht Karin Noeken van de organisatie contact met me.” Cissy Joan, die eerder deelnam aan De Wijk De Wereld, kende Beerda nog van Urban House Groningen en had Noeken getipt. “Ik zei gelijk ‘ja, ja, ja!’, maar vroeg me een kwartier later af hoe ik dat moest doen. Ik had al jaren niet geschreven en het ging fysiek gezien niet goed met me. Ik was extreem moe, had veel pijn en kon niet veel tillen of lang lopen Daarom kreeg ik hulp in de vorm van opvang voor de kinderen. Ik wist niet goed of het verstandig was om hieraan mee te doen. Gelukkig werd ik aangemoedigd: het was goed leuke dingen te doen en uit m’n isolement te komen.”

“Ik schreef al teksten op de middelbare school en als student in Groningen. Ik heb mezelf altijd als creatief persoon heel serieus genomen, maar zag mezelf niet als dichter. Dat ik niet goed was in het vak Nederlands droeg daar ook aan bij. Toen ik eind 2006 bij de Herman Brood tentoonstelling in het Groninger Museum een wand zag met allemaal briefjes en krabbels besefte ik pas dat andere mensen dit ook deden. Vervolgens ben ik mijn teksten op muziek gaan zetten en daarmee gaan optreden.” Door haar ziekte en bekkeninstabiliteit moest Beerda stoppen met zingen en pianospelen op het niveau dat ze deed:  “maar bij Vrijdag kon ik wel deelnemen aan oefenbandjes. In november ben ik geopereerd aan mijn buik en sindsdien kan ik mijn buikspieren weer goed trainen. Daardoor kan ik langzaamaan mijn zangtechniek weer oppakken. Schrijven kon ik gelukkig nog, een gedicht kan je ook in je hoofd maken.”

“Voor de voorstelling van De Wijk De Wereld vroegen ze me of ik een stukje wilde schrijven, een specifieke opdracht was het niet, hoor. Ik hou van de Korrewegwijk, maar kende er toen weinig mensen. In de opening van de voorstelling vraag ik letterlijk ‘mag ik je gedachten.’ Ik wilde weten wat de mensen bezig hield. Ik had zelfs plannen voor een installatie. Een soort biechtstoel en dat er dan een soundscape zou komen van al die gedachten. Maar het bleef bij dat gedicht en het werd dus de openingstekst van de voorstelling.” Noeken vroeg in oktober of Beerda Wijkdichter wilde worden: “Ik zei gelijk ja, maar voelde ook onzekerheid van ‘ik ben geen echte dichter.’ Ik ben echter al jaren aan het schrijven en als iemand anders zich dichter noemt denk ik ‘goed voor jou!’ Het is echt een cultuurdingetje dat we twijfelen over hoe we onszelf noemen. Door alle positieve reacties en uitnodigingen voor optredens durf ik me inmiddels dichter te noemen.”

“Ja, dat kan ik.”

Het Wijkdichterschap van de Korrewegwijk leverde Beerda veel op: niet alleen erkenning voor haar gedichten, maar ook meer sociale contacten. “Karin Noeken vroeg me voor een inspiratiedag van de Provincie Groningen. Ik mocht na afloop afsluiten met een gedicht waarin ik verwerkte wat er was besproken en bij die opdracht dacht ik gelijk ‘Ja, dat kan ik!’ Bij de repetities voor De Wijk De Wereld kwam ik ook regisseur Philipp Cahrpit tegen. Hij maakte een voorstelling over het huwelijk en liefde in moderne tijden en vroeg of ik auditie wilde doen. Zo stond ik vorige zomer met de voorstelling The Chapel van het NN2 op Noorderzon en ik wilde al m’n hele leven een keer op Noorderzon staan. Als wijkdichter vroeg de choreografe van het wijkdansteam mij om een gedicht te maken voor de dansgroep, waarop zij dan weer een choreografie maakte. Dat is heel tof geworden!”

“Toen De Wijk De Wereld me benaderde was mijn netwerk, door het vele thuiszitten door ziekte, verwaterd en had ik minder contacten. Afgelopen zaterdag was mijn vriend jarig, we wilden pannenkoeken eten, maar ik kon niet naar de supermarkt. Nu vroeg ik in een appgroep of iemand kon helpen en het was in tien minuten geregeld.”

De Wijk De Wereld biedt de Wijkdichters ook een talententraject aan en zo volgt Beerda nu het Noordwoord Talent Startblok waarin Noordwoord beginnende schrijvers met professionele ambities workshops aanbieden. “Door De Wijk De Wereld en die workshops leerde ik veel meer mensen kennen. Ik heb natuurlijk goede vriendinnen, maar er is ook zoiets als een netwerk om je heen. Dus ook een creatief netwerk. Als je erbuiten staat lijkt het heel groot en weet je niet hoe je dat moet opbouwen. Nu kwam het haast vanzelf.”

Hagar Peeters | Foto: Henk Veenstra

Een workshop poëzie van Hagar Peeters was het voorlopige hoogtepunt. “Dat was echt liefde. Ik herkende heel veel in haar werk over schrijverschap en moederschap. Die frustraties en dat dan proberen te gebruiken voor een gedicht besprak ik ook met haar toen ik na de cursus werk opstuurde. Als je het werk leest van iemand die je bewondert, dan is dat prachtig, maar er is altijd afstand. Als zo iemand dan opeens tegenover je zit is het gewoon een mens die heel goed is in iets wat ik heel leuk vind. Dat verbindt enorm. De workshop ondernemerschap die ik met de andere talenten volgde was ook heel fijn. Er kwamen veel vragen voorbij die ik normaal niet durf te stellen.”

Tot 1 april kunnen inwoners van Beijum werk insturen om kans te maken op het wijkdichterschap. De belangrijkste tip van Beerda? “Als iets echt ver weg voor je is of intimiderend moet je je daardoor niet laten tegenhouden. De wereld is dichterbij en toegankelijker dan je denkt. Een handreiking en er gaan deuren open. En heb er gewoon plezier in.”  

Maarten Praamstra

Foto: Charlotte Beerda | Reyer Boxem.

Charlotte Beerda: “De wereld is dichterbij en toegankelijker dan je denkt.”

Geplaatst: wo, 25 maart 2020